سلام دوستان عزیز

اینم لیست وبلاگ های بروز شده ی ما :

۱- تنهایی و بیکسی

۲- جدیدترین موزیک ها

۳- جدیدترین مدل های لباس 2008

۴- آشنای غریب

۵- عشق ابدی

۶- داستان ها و شعر های عاشقانه بر روی تلفن همراهتان

۷- صفای اشک وفای غم

وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بودو اون من رو داداشی صدا می کرد.به موهای مواج و زیبای اون خیره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه.اما اون توجهی به این مسئله نمی کرد.آخر کلاس پیش من اومد و جزوه جلسه پیش رو خواست.من جزومو بهش دادم.بهم گفت: متشکرم.و گونه من رو بوسید.می خوام بهش بگم،می خوام که بدونه،من نمی خوام فقط داداشی باشم.من عاشقشم.

اما...من خیلی خجالتی هستم...علتش رو نمی دونم.

متن کامل در ادامه مطلب

اگه دنبال یه داستان عاشقانه واقعی می گردی حتما اینو بخون ضرر نمی کنی

اگه نخونی خدایی ضرر می کنی

راستی نظر هم فراموش نشه

 سلام دوستان عزیز

امروز ۲۱ فروردین ماه تولد منه هیچکی واسم تولد نمی گیره شما چی ؟

حالا نمی خواد تولدمو جشن بگیرید حداقل یه تبریک بگین که دلم خوش باشه کسی به فکر منم هست.

تــــــــولــــــــــدم مــــــــبــــــــارک

من که رفتم سر وقت کیک نیاین تموم می کنم ها

سلام دوستان واستون یه چند تا عکس باحال و عاشقانه و کمیاب می زارم

حتما به ادامه مطلب برو و همشو ببین اگه نبینی ضرر می کنی

اینم عکسی که من خودم خیلی دوستش دارم

سلام دوستان عزیز

لطفا یه نظر کوچولو که بدین ما دلمون خوش باشه و مارو در بهتر شدن وبلاگ راهنمایی کنید.

پس منتظر نظرات گل شما دوستان عزیز هستم فراموش نشه ها.

با تشکر

مدیریت وبلاگ تنهایی و بیکسی

سید حمید سجادی

سلام دوستان عزیز

این لیست وبلاگ های بروز شده من:

http://www.taraneha2.blogfa.com

http://www.safaieashkvafaiegham.blogfa.com

http://dastanha2.blogfa.com

http://zananedozieroz.blogfa.com

http://ashenaiegharib.blogfa.com

حتما یه سر بزنید ضرر نمی کنید

عشق يعني قطره قطره آب شدن... در وفــور اشـک يـار گـــريان شـــدن عشق يعني بر دلي چيره شدن... دست از جان شستن و مـجنون شـــدن عشق يعني در حضور باران طوفان شدن... در کنار قاصدک رقصيدن و پرپر شدن عشق يعني در عميق قلب يار ساکن شدن... بر دامان وي افتادن و بي جان شدن عشق يعني در پي باد رفتن و راهي شدن... از فراز کوه ها بگذشتن و پيدا شدن

  ***

گفتمش: دل ميخري؟!
                 پرسيد چند؟!
گفتمش: دل مال تو، تنها بخند.
                       خنده کرد و دل ز دستانم ربود
 تا به خود باز آمدم او رفته بود
                دل ز دستش روي خاک افتاده بود
                                   جاي پايش روي دل جا مانده بود

عشق يعني سالهاي عمرسخت                                            

   عشق يعني زهر شيرين بخت تلخ                                                                   

  عشق يعني خواستن  له له  زدن                                                

       عشق يعني  سوختن  پر  پر  زدن                                  

 عشق يعني جام لبريز از شراب         

                   عشق يعني تشنگي يعني سراب

                                 عشق يعني لايق مريم شدن

                                                         عشق يعني با خدا همدم شدن

                                                                            عشق يعني لحظه هاي بي قرار

 عشق يعني صبر يعني انتظار                                                                                  

عشق يعني از سپيده تا سحر                                                            

عشق يعني پا نهادن در خطر                                          

عشق يعني لحظه ي ديدار يار                     

               عشق يعني دست در دست نگار           

                 عشق يعني ارزو يعني اميد

                                          عشق يعني روشني يعني سپيد

                                                                عشق يعني غوطه خوردن بين موج

                                                                              عشق  يعني  رد  شدن  از  مرز

می خوام برم یه جایی دلم گرفته از اینجا

یه جایی  که  دور باشم از غصه های دنیا

دلم  اسیر  نباشه  اشکام   غلیظ  نباشه

اگر غلیظ هم باشه به  پای عشقم باشه

می خوام مثل پرنده پر بکشم  به هر  جا

همیشه من بمونم تو این شادی  و  رویاء

می خوام دیگه  غریبه  برام  نمونه  اینجا

همه  بشن  آشنا  واسه   امروز   و   فردا

می خوام برم یه جایی خواب ببینم بهشتو

روز   قشنگه   عشق  و   آخر  سر نو شتو

تقديم به همه كساني كه به عشق خود نرسيده اند

نشسته بود روي زمين و داشت يه تيكه هايي رو از روي زمين جمع مي كرد.

بهش گفتم: كمك نمي خواي؟ گفت:نه.

گفتم: خسته مي شي بذارخوب كمكت كنم ديگه.

گفت: نه خودم جمع مي كنم.

گفتم:حالا تيكه ها چي هست؟بد جوري شكسته معلوم نيست چيه؟

نگاه معني داري كرد و گفت:قلبم. اين تيكه هاي قلب منه كه شكسته.

خودم بايد جمعش كنم

بعدش گفت : مي دوني چيه رفيق؟آدماي اين دوره زمونه دل داري بلد نيستن.

وقتي مي خواي يه دل پاك و بي ريا رو به دستشونبسپري هنوز تو

دستشون نگرفته ميندازنش زمين و مي شكوننش......

ميخوام تيكه ها ش رو بسپرم به دست صاحب اصليش اون دل داري خوب بلده

داره آخه مي دوني اون خودش گفته كه قلبهاي شكسته رو خيلي دوست

ميخوام بدم بهش بلكه اين قلب شكسته خوب شه.

تيكه هاي شكسته ي قلبش رو جمع كرد و يواش يواش ازم دور شد. و من توي اين

فكر كه چرا ما آدما دل داري بلد نيستيم موندم

دلم مي خواست بهش بگم خوب چرا دلت رو مي سپردي دست هر كسي؟

انگاري فهميد تو دلم چي گفتم. بر گشت و گفت: دلم رو به

دست هر كسي نسپردم اون براي من هر كسي نبود.

گفت و اين بار رفت سمت دريا...................

منبع:http://honey19.blogfa.com/

باورت کرده بودم , روحمو تسخیر کردی, منو بازیچه کردی, طوری حرف می زدی انگار تمام دنیا مال منه , عاشق ترین عشق روی زمین منم اما دیدم دروغه دروغه هرچی گفتی دروغه از تو می نویسم از تو که در تمام وجودم خونه کردی تمام احساسمو از آن خود کردی هیچ وقت باور نکردم همه چی دروغ باشه , نه نفرینت می کنم نه ازت چیزی می خوام اما منتظر می مونم تا اون دنیا تقاص کارهاتو بدی و جوابگوی رفتارت باشی...آلت دستت شدم , چی رو می خواستی ثابت کنی که مردی ...لعنت به تو لعنت به من لعنت به این زندگی که همه در اون دو رنگند و یک رنگی معنایی نداره ...دوستی رو به حد اعلائ ش رسوندی آفرین آفرین ....اما روزی هم می شه منو یادت بیاد ...تورو طلایه دار عشق خودم دونستم ...اما نمی دونستم می ذاریو می ری ...یه روز برمی گردی که دیره دیر...لعنت به من که قلبم رو تقدیم تو کردم , لعنت به من که احساسم رو بازیچه ی دست تو کردم , لعنت به من که طلای نایاب اعتماد رو تقدیم تو کردم , لعنت به من که دوست داشتنو در حدت تموم کردم, لعنت به من که پاکیو صداقتم نصیب تو شد , اما با تمام این اوصاف دوستت دارم..تمام وجودم رو احساس ناب دوست داشتن در بر گرفته , عشقم رو تقدیم دلی کردم که براش ارزشی نداشتم ...شاید شاید من لیاقت عشقت رو نداشتم شاید... من که از اون بی خبرم اما امیدوارم هر جا که هست روزی از کرده ی خود پشیمون بشه اما دیگه اون زمان دیره.

منبع :http://honey19.blogfa.com/

پشت این پنجره ها دل می گیره غم و غصه ی دل وتو می دونی وقتی از بخت خودم حرف می زنم چشمام اشک بارون می شه تو می دونی عمریه غم تو دلم زندونیه دل من زندون داره تو می دونی هر چی بهش می گم تو آزادی دیگه می گه من دوست دارم تو می دونی. می خوام امشب با خدام شکوه کنم شکوه های دلمو تو می دونی بگم ای خدا چرا بختم سیاس چرا بخت من سیاس تو می دونی پنجره بسته می شه شب می رسه چشمام آروم نداره تو می دونی اگه امشب بگذره فردا می شه مگه فردا چی می شه تو می دونی عمریه غم تو دلم زندونیه دل من زندون داره تومی دونی هرچی بهش می گم تو آزادی دیگه می گه من دوست دارم تو می دونی

منبع :http://honey19.blogfa.com/

هم صدایم باز کن در رابه من
من ندارم طاقت دوری تو
من غریبانه گذشتم از دلم
تا گزندی ره نیابد سوی تو
من اگر یک شب گرفتارت شدم
تا ابد هم زنده ام با بوی تو
می روم تا از کنارت بگذرم
این مسافر می رود از کوی تو
کوله بارش خاطرات بی زوال
قلب او زنجیر در جادوی تو
تو غریبانه گذشتی از دلش
این غم غربت شبیه موی تو
باز کن در را به رویش لحظه ای
تا غریبانه نمیرد از غم دوری تو

از تو؟نمی دانم

از خود؟شاید

از نگاه های آلوده به کینه ی  این رهگذران؟گاهی

از خطوط پر درد صورت کودکی که ملتمسانه نظاره ام می کند؟.............

آری از او هم دلتنگم...........

او که دلتنگیم را می بیند و دم نمی زند

چه غریبانه در این وادی گرفتار شده ام

نه کسی که صدایم کند،تا صدایش فانوس گمراهیم شود

نه کسی که صدایم را بشنو د،و غربتش را بفهمد

کسی صدایم کرد؟

تو بودی؟

آه

باز هم زوزه  ی غریبانه  ی باد...................چه سکوتی

کاش می دانستی

من سکوتم حرف است

حرف هایم حرف است

خنده هایم خنده هایم حرف است

کاش می دانستی

می توانم همه را پیش تو تفسیر کنم

کاش می دانستی

کاش می فهمیدی

کاش و صد کاش نمی ترسیدی

که مبادا دل من پیش دلت گیر کند

یا نگاهم تلی از عشق به دستان تو زنجیر کند

من کمی زودتر از خیلی دیر

مثل نور از شب چشم تو سفر خواهم کرد

تو نترس

سایه ها بوی مرا سوی مشام تو نخواهند آورد

کاش می دانستی

چه غریبانه به دنبال دلم خواهی گشت

در زمانی که برای غربتت سینه دلسوزی نیست

تازه خواهی فهمید

مثل من عاشق مغرور شب افروزی نیست.

وقتی خاطره های آدم زیاد میشه

دیوار اتاقش پر از عکس میشه

اما همیشه دلت واسه ی اونی تنگ میشه که نمیتونی

عکسشو به دیوار بزنی...

کاش وقتی زندگی فرصت دهد

گاهی از پروانه ها یادی کنیم

کاش بخشی از زمان خویش را

وقف قسمت کردن شادی کنیم

کاش وقتی آسمان بارانی ست

از زلال چشم هایش تر شویم

وقت پاییز از هجوم دست باد

کاش مثل پونه ها پرپر شویم

کاش وقتی چشم هایی ابریند

به خود آییم وسپس کاری کنیم

از نگاه زرد گلدان های مان

کاش با رغبت پرستاری کنیم

کاش دلتنگ شقایق ها شویم

به نگاه سرخ شان عادت کنیم

کاش شب وقتی که تنها می شویم

با خدای یاس ها خلوت کنیم

کاش گاهی در مسیر زندگی

باری از دوش نگاهی کم خویش را

فاصله ها  میان خویش را

با خطوط دوستی مبهم کنیم

 گويند غروب جايي است که آسمان زمين را مي بوسد

من امشب براي تو غروب مي کنم کجايي اي آسمان من؟؟!

ریخته سرخ غروب 
           جا به جا بر سر سنگ
                      کوه خاموش است
                                می خروشد رود
                                          مانده در دامن دشت 
            خرمنی رنگ کبود 
                          سایه آمیخته با سایه 
                                      سنگ با سنگ گرفته پیوند 
                                                  روز فرسوده به ره می گذرد 
             جلوه گر آمده در چشمانش 
                                نقش اندوه پی یک لبخند 
                                              جغد بر کنگره ها می خواند 
     لاشخورها سنگین
            از هوا تک تک ایند فرود
                        لاشه ای مانده به دشت
                                 کنده منقار ز جا چشمانش
                                                 زیر پیشانی او
                                                            مانده دو گود کبود 
         تیرگی می اید 
                  دشت می گیرد آرام
                                قصه رنگی روز
                                    می رود رو به تمام
                                             شاخه ها پژمرده است
                                                            سنگها افسرده است 
                                     رود می نالد 
                                    جغد می خواند 
                              غم بیامیخته با رنگ غروب 
                             می ترواد  ز لبم  قصه   سرد 
                            دلم  افسرده در این  تنگ غروب  

می دانم که غروب آتشینِ عمر فرا رسیده است...

کسی غربتِ مرا به جانب زادگاه آشنایی می شناسد؟

هر روز در غروب مبهم آسمان تو را مي جويم اي هستي بخش زندگيم

تورا در دفتر سفيد اميد ورق ميزنم

و تورا از لاي شب بو هاي مست مي جويم

و هميشه تو را در غزل هاي ناب چشمانت مي خوانم

من منتظر آمدنت هستم