آنگاه که غرور کسی راله میکنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران میکنی، آنگاه که شمع امیدکسی راخاموش میکنی، آنگاه بنده ای رانادیده می انگاری، آنگاه که حتی گوشت رامی بندی تاصدای غرورش را نشنوی، آنگاه که خدارامی بینی وبنده خدارانادیده می گیری، مخواهم بدانم،دستانت رابسوی کدام آسمان درازمی کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟ بسوی کدام قبله نمازمی گزاری که دیگران نگزارده اند؟




