๑۩۞۩๑تنهایی و بیکسی๑۩۞۩๑

درباره وبلاگ

با سلام
مرسی از اینکه به وبلاگ من اومدی لطفا با نظر خود مارو در بهتر شدن وبلاگ راهنمایی بکنید. راستی جا داره از یه دوست عزیز (رز ابی)که من رو خیلی در آپ وبلاگ کمک می کنه قدر دانی کنم . مرسی عزیز
از این پس برای ورود به وبلاگ از آدرس های زیر می توانید استفاده کنید :

www.rozeabi.orq.ir
www.rozabi.dom.ir
www.rozeabi.plb.ir
www.rozeabi.sho.ir
www.rozeabi.hoo.ir
www.rozeabi.33ir.com
www.rozeabi.bdl.ir

با تشکر مدیریت وبلاگ :
سید حمید سجادی
ID:sajadi_hamid
09131554123

نویسندگان

سید حمید سجادی

تنهایی

پیوندهای روزانه

ترانه هاي درخواستي شما
تمام پیوندها

*~*~عشق ابدی~*~*

سلام دوستان عزیز

من این مطلب رو تو یه سایت دیدم وقتی خوندم خیلی ناراحت شدم و حالم گرفته شد منم واسه شما اینجا میزارم تا شما هم بخونید و نظرتون رو بگین

وقتي عشق , مرگ را شكست ميدهد

كيتي كرك پاتريك، كه در سن بيست و يك سالگي از سرطان رنج مي برد و به همين دليل در بيمارستان بستري و تحت مداوا بود تصميم مي‌گيرد تا شادترين روز عمرش را جشن بگيرد. كيتي بر روي ويلچر و در حالي كه مجبور بود از اكسيژن استفاده كند با نامزد ?? ساله اش، نيك جشن عروسي را برگزار مي كند. كيتي پنج روز پس از اين مراسم درگذشت.

| *| نوشته شده در جمعه سی و یکم خرداد 1387 و ساعت 23:22 توسط سید حمید سجادی |

*~*~غذای روح~*~*

فردی از پروردگار درخواست نمود تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد خدا پذیرفت.

او را وارد اتاقی نمود که جمعی از مردم در اطراف یک دیگ بزرگ غذا نشسته بودند. همه گرسنه،

ناامید و در عذاب بودند. هرکدام قاشقی داشت که به دیگ می رسید ولی دسته ی قاشق ها بلندتر از

بازوی آن ها بود، بطوری که نمی توانستند قاشق را به دهانشان برسانند!

عذاب آن ها وحشتناک بود. آنگاه خداوند گفت: اکنون بهشت را به تو نشان می دهم.

او به اتاق دیگری که درست مانند اولی بود وارد شد. دیگ غذا، جمعی از مردم، همان قاشقهای دسته بلند.

ولی در آنجا همه شاد و سیر بودند.

آن مرد گفت: نمی فهمم؟ چرا مردم در اینجا شادند در حالیکه در اتاق دیگر بدبخت هستند، باآنکه همه

چیزشان یکسان است؟

خداوند تبسمی کرد و گفت: خیلی ساده است، در اینجا آن ها یاد گرفته اند که یکدیگر را تغذیه کنند.

هر کس با قاشقش غذا در دهان دیگری می گذارد، چون ایمان دارد کسی هست در دهانش غذایی بگذارد.

| *| نوشته شده در پنجشنبه سی ام خرداد 1387 و ساعت 14:29 توسط سید حمید سجادی |

*~*~عشق~*~*

راه رسيدن به عشق حضور در لحظه است

زيرا عشق تنها در زمان حال ممكن است.

عشق ورزيدن در گذشته و آينده ممكن نيست.

بسياري از آدم ها يا در گذشته و يا در آينده زندگي مي كنند

طبيعتآ عشق شان نيز در گذشته و يا آينده است كه چنين عملي غير ممكن است.

اگر خواستي از عشق فرار كني، در زمان گذشته و يا در زمان آينده زندگي كن

ولي اگر خواستي رودخانه عشق را در درونت جاري سازي

در زمان حال زندگي كن ، زيرا عشق فقط در زمان حال ممكن است...

زياده از حد فكر نكن زيرا فكر هم هميشه به گذشته يا آينده مربوط مي شود

و انرژي تو به جاي اينكه به قوه احساس معطوف شود

منحرف شده و صرف فكر كردن مي گردد

و تمام انرژي هاي تو را تخليه مي كند

در چنين وضعيتي عشق نمي تواند وجود داشته باشد...

| *| نوشته شده در پنجشنبه سی ام خرداد 1387 و ساعت 0:38 توسط سید حمید سجادی |

*~*~بنام آنكه هستي از اوست~*~*

سلام بر دوستي ونفرين بر جدايي،چه خوش است هنگامي كه انسان به دوستي دست مي يابد و خيال ميكندكه هرگز او را از دست نمي دهد،و دوست را به مشابه طبيعت زيبايي اين جهان مي داند و او رابه همانند گلهاي بهاري فرا ميخواند و آنقدر به او علاقمند ميشودكه اگر ساعاتي كنار او نباشد احساس تنهايي و حقارت مي نمايد،هميشه دوست داشتم دوستان را براي تصادف و جدايي نداشته باشم و آنها را ابدي بدانم ولي هرگز باورم نميشد كه اين فرضيه روزي به قانون محكم و ابدي مبدل شود كه گفته اند:((دوستي يك تصادف است و جدايي يك قانون)) آري قانوني جبري و غير قابل تحمل.

| *| نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 و ساعت 19:35 توسط سید حمید سجادی |

*~*~ای کاش ...~*~*

ای کاش زبان نگاهم را می دانستی

و با این همه سکوت

مرا به خاموشی متهم نمی کردی

کاش می دانستی من همیشه

با زبان چشمانم با تو سخن می گویم

چشمانی که از ندیدنت

سیل ها دارند برای جاری ساختن

سخن ها دارند برای گفتن

غزل ها دارند برای از تو سرودن و

عشق ها دارند برای از تو فریاد کردن

کاش می دانستی که من تو را

دوست دارم

کاش می دانستی....

| *| نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 و ساعت 14:6 توسط سید حمید سجادی |